dinsdag 11 september 2007
Ik kan écht niet langzamer....
Vandaag weer vroeg op pad, het was nog donker en werd tijdens mijn half uurtje wandelen/joggen snel licht. Interval op 2.15 wandelen, 45 sec joggen. De Polar piept consequent aan het einde van elke jog-sessie, begint daarmee op 40 sec. Hartslag loopt dus te hoog op, niet veel maar toch te hoog. Langzamer joggen is de oplossing maar eerlijk gezegd kan ik niet veel langzamer dan nu: een beetje bejaarde wandelt het zo fluitend mee. In elk geval kon ik vandaag 6 x 45 sec joggen waar ik zondag na 5 x al moest constateren dat het genoeg was. Dat betekent weer een stukje vooruitgang waar ik heel blij mee ben. Waarschijnlijk zal de Polar donderdag al minder piepen. Ik herken het van de vorige sessies (die van de 30 sec joggen) daar ging dat niet anders en dat is geruststellend, weten dat het elke week makkelijker zal gaan. Mischa liep weer dapper mee vanmorgen, ze was lief. Ook de weergoden waren me gunstig gezind, was er gisteren nog sprake van een echte herfststorm, compleet met fikse regenbuien, vandaag was het weer een verstilde, rustige zelfs wat warme ochtend. Al met al was het heerlijk en heb ik me erbij neergelegd dat dit proces gestaag vooruit gaat, kan ik ook hiervan genieten. Het is en blijft een heerlijk begin van de dag én levert het de hele dag een fit voldaan gevoel op. Ik ga donderdag weer lekker verder, misschien weer 6 x 45, of misschien (als de Polar het goed vindt) naar 7 x 45. Eigenlijk, maakt dat me op dit moment helemaal niets uit.....het is goed zo.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
1 opmerking:
Hee, zie je wel, het gaat al iets beter! Goed gedaan hoor. Ja en langzaam joggen is heel moeilijk. (Ik heb het vanavond ook gedaan, en ik voel dan mijn benen ook veel meer onder het lopen. En heb stiekum ook gewandeld tussendoor. Ik heb tenminste ook even lekker buiten gelopen, heerlijk.)
En je moet maar zo denken; dit doet niemand mij na, ik ben goed bezig!
Groetjes Eline.
Een reactie posten