Autoruiten krabben

Ik was vroeg op pad, 06.15 uur al, een buurtbewoner stond zijn autoruiten te ontdoen van een laagje vries. Klein beetje wind en ijzig, maar gewapend met het thermoshirt, een truitje en een fleece vestje kon ik er best tegen. Al zou een hoofddekseltje ook niet gek zijn, het enige wat nu nog koud was waren mijn oren. Afijn, na 5 x 1 minuut hield het op, nog niet eens qua conditie al loopt de Polar nog steeds iets te hoog op aan het einde van de minuut (maar zakt ook weer snel genoeg), het waren de beentjes die het niet lollig vonden. Na 5 x een minuutje joggen ben ik de rest van het rondje stevig doorwandelend naar huis gegaan. Sorry Yvonne, ik was niet uiterust met lichtgevende stars & stripes en sorry Marck, geen politiehesje van de buurman. Wel het tasje met riem om (manlief wil niet dat ik zonder mobiele telefoon vertrek...én handig voor die sleutel) maar de lichtgevende streep van het geval zit dan onder het vestje. Doch wees gerust, ik loop in de autoluwe wijk, op de stoep en kom eigenlijk nimmer een auto tegen. Jullie hebben gelijk dat als je op doorgaande wegen en/of fietspaden loopt, verlichting cq reflectering een must is, anders is het levensgevaarlijk. Maar in deze wijk, waar slechts 1 van de 10 straten leidt naar een andere straat is het goed mogelijk om die straatjes uit te kiezen waar geen mens doorheen rijdt anders dan zij die er wonen....(bovendien in autorijden in onze wijk werkelijk een hels karwei, daar heb je minimaal een terreinwagen voor nodig gezien de absurt hoge hobbels om de 10 meter) en dan is het vroege tijdstip écht een voordeel.....;-))