Coco & Chanell en wintertijd

Tja, gisteren geen blogje over mijn prestaties in het park. Ik moet bekennen dat ik een keer overgeslagen heb en tik dit dan ook met spijt en het schaamrood op de kaken. We hadden een raar weekend met twee avonden voor mijn doen erg laat naar bed en dus ook voor mijn doen erg laat op en ook nog eens het ritueel van klokken verzetten waar ik van nature altijd erg slecht tegen kan. Toen ik eenmaal op was zondag bleek tot overmaat van ramp onze Kaketoe Chanell enorm te bloeden rond haar pootje (niet goed te zien hoe of wat precies). Paniek in de tent, dierenarts gebeld die daar niets mee kan beginnen, afwachten enz. Coco die samen met Chanell de kooi bewoont ging ook nog eens erg vervelend tegen z'n maatje zitten doen en diende met straffe hand tot de orde geroepen worden. Enfin, toen dat weer een beetje rustig was had ik geen puf meer. Mijn lief zei me dat ik best een keertje mocht verzuimen, dat ik daarmee niet meteen een wattebol ben, dat iedereen wel eens van z'n plan afwijkt. Tja. 's Avonds vroeg hij echter hoe laat ik er morgenochtend uit moest en of ik mijn week ging omgooien en nu maandagochtend vroeg zou gaan draven. Maar nee, zondag overslaan was al erg genoeg. Ik ga niet ook nog eens m'n week omgooien, ben hier nu net aan gewend, voor zover een mens went aan het om 06.15 uur gaan hollen door de wijk met een flatcoated retriever die z'n boodschappen in interval moet doen en een zo nu en dan piepende Polar. Toch moet ik bekennen dat ik het loopje heb gemist, het was zelfs onze parkdag (altijd beter dan door de wijk), morgen maar weer eens kijken.........in de wijk vrees ik.