Dubbele ronde door het park

De nieuwe opbouw (die van de 60 sec joggen/ 2 minuten wandelen) gaat net zoals de vorige (die van eerst 30 sec en later 45). Het patroon is bekend en vertrouwd. De Polar piept net na de 60 sec, loopt niet al te hoog op hoor (blijft onder de 165) en de kunst is langzamer joggen. Niet dat er zo'n vaart in zit. Maar wat ik opgebouwd heb aan conditie om 10 x 45 sec te kunnen lopen, moet ik nu zuiniger verdelen zodat ik geen 45 maar 60 sec kan joggen. Dan gaat het Polar-gewijs goed. De andere kant van de medaille zijn enkels, scheenbenen enz. Die gaan lijden onder die telkens 15 sec meer en (de inmiddels vertrouwde) hitte laten voelen. Zo hield het vandaag bij 6 x 60 sec op en dat was te verwachten. Omdat ik het patroon herken van de beide vorige trajecten, weet ik ook dat het goed gaat komen en ik op een dag 10 x 60 zal lopen.

Maar nu de dubbele ronde. Ik zit altijd te emmeren met waar ik m'n (in dit geval autosleutel want ik liep vandaag in het park maar normaliter de huis-)sleutel moet laten. Zakken heb ik niet in mijn (overigens zeer comfortabele lange) hardloopbroek en evenmin in m'n shirt. Dus knoop ik de sleutel vast aan het touwtje dat door de bovenkant van m'n broek loopt. En dat ging vandaag fout. Tevreden moe en voldaan kwam ik weer bij mijn zwarte bolide aan en m'n hand greep naar het touwtje om de afstandbediening van m'n auto te pakken (de rest van de aanzienlijke sleutelbos laat ik verborgen in de auto achter). En ja hoor, geen afstandbediening te bekennen. Wat nu? Zit niets anders op dan de hele ronde door het park weer te wandelen, de paden en bermen afspeurend naar dat ding. Mischa moest er diep van zuchten, die had al haar brandstof reeds verbruikt: ze is altijd blij als we in het park lopen, speelt onderweg met de andere honden enz. Maar, die paden waarop ik loop zijn niet geheim daar lopen heel veel mensen. Wat als iemand dat ding gevonden heeft en meegenomen heeft met het idee het naar de politie te brengen of zoiets. Afijn, om deze misere nog even te completteren had ik natuurlijk ook geen telefoon bij me (waar zou ik die moeten laten, ik heb niet eens een goede plek voor de sleutel!). De eerste wandelaar vroeg ik een telefoon te leen om mijn lief te bellen met de vraag of hij met reservesleutel naar de parkeerplaats van het park wilde komen. En verder maar lopen en speuren en ik had mazzel, de kleinood lag te wachten in een pol hoog gras, min of meer verscholen, alleen voor een oplettend speurder zichtbaar. Zo ben ik dus niet een half uurtje aan de wandel geweest maar een uur. Straks maar even naar de sportzaak, er moeten polsbanden zijn voor telefoon en sleutel. Ik wil niet meer in deze situatie terecht komen en eigenlijk moet de telefoon ook mee voor als je bijv struikelt en je enkel bezeert of zoiets. Wél een hele goede trainingsdag vandaag!.