Aan de lezers!

Natuurlijk dank voor alle support en belangstelling en wat specifieke dingetjes beantwoorden nav de reacties: Nee hoor Marck: ik hang helemaal geen schoenen en toetsenborden aan de wilgen, het zou de wilg niet staan, hij wil ze niet hebben en ik ben een soort netjes opgevoed. Nee hoor, ik zet door maar heb zo nu en dan of een menselijk dipje of een druk doenig leventje waarbij het heel soms helaas er niet van komt. Met onze 1-potige Chanell gaat het overigens prima. Fier en vrolijk zit ze op haar stok bij Coco alsof ze altijd al kunstenaar in het balanceren geweest is. Vogels zijn van nature zo ontzettend vrolijk, ik ben er vaak jaloers op! Gelukkig is dit drama goed afgelopen, vaak heb je er minder mazzel mee, kwetsbaar als ze zijn. Coco schijnt het overigens niet eens te zien, kijk daar kan de mensheid ook nog van leren!. Wies, bedankt voor de tip, je hebt gelijk, je kunt niet elke looptraining op je eigen topniveautje (hihi) presteren cq je persoonlijke records verbeteren. Natuurlijk moet ik de sessies varieren. Ik had het even nodig dat iemand me dat liet zien. Toen ik begon met lopen ging ik elke dag en was het ook nodig dat Yvonne me even naar aarde terug floot (ben overigens ook geen 20 meer) dus oprecht dank voor je realisme dat mij tijdig bereikte. Ik beter mijn leventje. En dan Yvonne die 7 heuvelen in het verre oosten op en af holt alsof het maar niets is.....utopia....Rest nog mijn collega Jacquelientje, die het domweg vertikt om reacties achter te laten (het geniepige typ ;-)) maar wél trouw meeleest en mij moreel op het werk steunt in mijn geploeter, ze verhuist morgen naar boven, we vieren en treuren al de gehele werkweek haar afscheid van mijn kamer. Ik ga je missen. Leuk dat jullie meelezen en (op Jacqie na) meelopen. Vergeet ik nog Rinus, een marathonloper met een uitgebreide eigen website, die trouw meeleest en mij support met de luttele seconden die ik loop! Hartelijke groetjes, Anita