De wattebol en haar smoezenboek

Marck stuurde een berichtje, hij vraagt zich af of ik in winterslaap ben gevallen bij de verwarming. Nou nee, dat nou ook weer niet, ik ben actief genoeg: werk en doe van alles maar loop niet. Ik gooi het maar gelijk in de groep. Met het intreden van de herfstbuien (wat heb ik een hartgrondige pesthekel aan dat pokkeweer!) zonk de moed me in m'n loopschoenen. Het is triest maar waar. Vervolgens ging mijn smoezenfabriek op volle toeren draaien: geen tijd, voel me niet zo lekker, regent te hard ik ga overmorgen wel, ik loop op dit moment niet lekker, het is te koud enz.enz. Aldus heeft mijn hardloopcarriére slechts een paar maandjes mogen duren. Maar elke week maak ik nieuwe goede voornemens: dit weekend begin ik weer. Nou eigenlijk meer volgend weekend, dit weekend ga ik met m'n lief er eventjes uit, lekker naar Nijmegen. Dus wordt het volgend weekend, ik beloof het mezelf en Mischa (die het spoor nu echt helemaal bijster is met mij) maar ik weet terwijl ik het mezelf zie beloven, dat het ook heel goed januari kan gaan worden. Conclusie is: ik ben een rasechte wattebol: de wattebol onder de wattebollen!