Zondag: rondje park

Gisterenavond weer Kookookclub bij Els & Ruud dit keer, erg gezellig en erg lekker, een origineel idee qua kookkunsten wat erg in de smaak viel. Yvonne vroeg me belangstellend naar het lopen, ze is zelf ervaren loopster (dam to dam, 7 heuvelen enz.) en bestookt me altijd met goede wijze raad. Ruud deed er ook nog een duit in het zakje bij, heeft vroeger ook veel gelopen. Het motiveerde me om met Mischa mijn trouwe viervoeter vanmorgen weer het rondje park te gaan doen. Het weer was perfect: nagenoeg windstil, zonnetje, lekker fris maar niet te koud. In het park was het druk gezien het aantal auto's op de parkeerplaats maar ik denk dat ik net een afwijkende route heb genomen, ben bijna niemand tegen gekomen. De vraag die gisterenavond naar bovenkwam is waarom loop je en waarom ben je 6 weken ermee gestopt. Ik loop omdat ik mijn condititie wil verbeteren, algehele fitheid wil vergroten en me gewoon wat beter wil voelen. Ik loop dus niet met het doel de dam to dam te gaan doen of wedstrijden te gaan lopen binnen een bepaalde tijd of een bepaalde afstand te houden. M'n vrienden keken me aan en gaven het beste advies dat er is: houd het dan ook leuk voor jezelf, loop niet te lang zodat er van alles zeer gaat doen maar blijf precies binnen de haalbare lijntjes en neem daar genoegen mee: geniet ervan. En dat is wijze raad die ik vanmorgen heb opgevolgd. De Polar op 1,5 minuut wandelen, 30 sec joggen en na dit 7 x gedaan te hebben ging ik mijn scheenbenen lichtjes voelen dus vond ik het genoeg en ben ik samen met m'n trouwe maatje rustig naar de auto teruggewandeld zonder schuldgevoel. Het was een heerlijk half uurtje, een goed begin van de dag en van 2008.

Brrr, wat is het koud!

Op 1 januari jl. nam ik me heilig voor weer te gaan lopen, dus vandaag donderdag vroeg op en de wandeloutfit aan: een lange onderbroek van craft onder m'n trainingsbroek en een craft shirt onder een fleece truitje met daaroverheen het roze trainingsjackie. Eenmaal buiten ging het in eerste instantie wel, een beetje zelfvoldaan omdat ik het toch weer opgepikt heb en het geen loos voornemen was begon ik mijn loopje. Toen ik de bocht om ging en de vrieskoude oostenwind kracht 4 tot 5 vol in m'n gezicht kreeg barstte de strijd tussen de bikkel met het vaste voornemen en de wattenbol in dit mens in alle hevigheid los. Het duurde niet lang en de battle werd wederom gewonnen door de wattenbol die voorstelde gelijk maar weer rechtsaf te slaan, een korter rondje dan gewoonlijk te maken om snel weer bij de centrale verwarming uit te komen. En aldus geschiedde. Weer liep ik slechts 4 x 30 sec hard (en werd ik daar geen sikkepit warmer van). Ademen met de vrieswind in je gezicht is nog een kunst apart merkte ik en ik ben erg blij dat ik weer in m'n warme stoel zit. Als ik Mischa zo aankijk was het wat haar betreft ook voldoende zo. De bikkel hoor ik nergens over, die kent mij en de wattenbol langer dan vandaag. Misschien is het 's avonds makkelijker omdat de overgang van het warme dekbed naar de vrieskou er dan niet is (weet ik niet hoor) maar de avonden worden bij mij in beslag genomen door m'n paard dus moet ik vanuit het warme dekbed direct de loopschoenen aandoen. Het goede nieuws is dat ik wel gegaan ben: ik wist namelijk hoe koud het was, de wind en temperatuur waren gisterenavond toen ik bij m'n paard was niet beter. Na vandaag is de kou weer voorbij en gaan we naar zachter weer. Zolang het niet regent ga ik weer lopen, goede voornemens zijn om uit te voeren. Maar als het regent luister ik naar de wattenbol in mij en loop ik niet, dat gaat me écht een brug te ver..........

Happy 2008 !!!

Ik wens iedereen, mede namens mijn loopmaatje Mischa, allereerst een fantastisch, onovertroffen gezond, gelukkig én gezellig 2008. De jaren gaan snel en hoe ouder je wordt hoe sneller het lijkt te gaan. Zo had ik al weer een tijdje niet gelopen met de bijbehorende allemaal zeer geldende smoesjes. Hoewel goede voornemens geen gewoonte van mij zijn bij de jaarwisseling had ik me wel voorgenomen om weer te gaan lopen, eigenlijk na Kerst al maar toen werd ik geveld door een zeer heftige verkoudheid/ griep die me een paar dagen duizelig in de ban hield. Vandaag vond ik het een mooi begin van 2008 om, hoewel nog wel een beetje snotterig, toch weer er op uit te trekken met Polar en Mischa. Geen kip op straat, wel de vertrouwde rommel op straat van nieuwjaarsdag. De Polar ingesteld op 2 minuutjes wandelen, 30 sec joggen en dat vier keer, de rest wandelen, mijn vaste wijkrondje. Het weer heerlijk stil, geen wind, geen regen een beetje fris. En ja hoor, ik vond het weer leuk en lekker. Het was genoeg om het lekkere lopen gevoel weeer terug te vinden en te weinig om zere benen te krijgen en buiten adem te raken, de Polar was hier uiterst tevreden mee en wij ook. Oftewel, we zijn weer zachtjes begonnen met het voornemen om niet meer te stoppen: het is veel te lekker om te lopen! Naast het lopen als voornemen is er de narcosetandarts die ik moet bellen om fase twee van mijn gebitsrenovatie aan te pakken. Na mijn gebit is ons huis aan de beurt dat in het voorjaar grondig verbouwd zal gaan worden. Het leven lacht me toe in 2008, ik hoop dat dat voor jullie ook geldt! Groetjes, Anita

De professor en ik rennen richting Kerst

Pff, en dat zijn sprintjes hoor jongens, daar hoef je geen running shoes voor aan te doen, die doe je gewoon zittend uiterlijk kalm vanachter de PC, maar rennen doen we saams dezer dagen, de Professor en ik. Zijn agenda, van nature altijd al te vol (ook met buitenlandse zakenreizen) moest 10 dagen geleden volkomen leeggehaald worden omdat we anders niet wisten of we uberhaupt zouden gaan finishen deze Kerst. Maar inmiddels staat deze leeggehaalde agenda toch ineens weer vol met spoedjes die écht nog even voor de Kerst moeten. Tja, zo gaan die dingen. Morgen beginnen de Professor en ik met een ontbijtbespreking en leutert de man de hele dag met allerlei afspraken door. Ik ga ondertussen met de afdeling ons Kerstlied oefenen want 's avonds is de Kerstborrel bij de professor thuis en we nemen het Kerstlied te baat om de hoge heren een beetje te jennen. Dus nee, deze wattebol rent niet door de straten in de wijk of het park maar houdt wel haar Polar om om toch m'n hartslag te bewaken tijdens de gezamenlijke eindsprint naar de finish die Kerst heet. Ik wens jullie hele fijne Kerstdagen voor straks! Op naar 2008 waar weer vele meters en voor de échte lopers onder ons kilometers, loopplezier op ons wachten...........groetjes, Anita

Wattebol is toch vanmorgen weer gegaan

Tja, het werd mij te bar toen ik het gisterenavond opschreef: natuurlijk blijf ik wel gewoon de wattebol der wattebollen maar ik ben toch vanmorgen met Mischa gaan lopen. Smoes hiervoor was dat het eindelijk afgelopen is met de harde wind en slagregens, het vriest een beetje en is windstil: in mijn beleving ideaal weer. Dus liepen we na tijden weer ons vertrouwde rondje. De interval op 30 sec joggen, 1 minuutje wandelen en dat 8 x voordat de Polar zich ging melden. En het was toch weer heerlijk, een lekker beginnetje van de dag. Dus zit ik weer back on track, tenminste, tenzij de stormen weer opsteken, dan vrees ik dat deze wattebol lekker bij de verwarming blijft zitten.......

De wattebol en haar smoezenboek

Marck stuurde een berichtje, hij vraagt zich af of ik in winterslaap ben gevallen bij de verwarming. Nou nee, dat nou ook weer niet, ik ben actief genoeg: werk en doe van alles maar loop niet. Ik gooi het maar gelijk in de groep. Met het intreden van de herfstbuien (wat heb ik een hartgrondige pesthekel aan dat pokkeweer!) zonk de moed me in m'n loopschoenen. Het is triest maar waar. Vervolgens ging mijn smoezenfabriek op volle toeren draaien: geen tijd, voel me niet zo lekker, regent te hard ik ga overmorgen wel, ik loop op dit moment niet lekker, het is te koud enz.enz. Aldus heeft mijn hardloopcarriére slechts een paar maandjes mogen duren. Maar elke week maak ik nieuwe goede voornemens: dit weekend begin ik weer. Nou eigenlijk meer volgend weekend, dit weekend ga ik met m'n lief er eventjes uit, lekker naar Nijmegen. Dus wordt het volgend weekend, ik beloof het mezelf en Mischa (die het spoor nu echt helemaal bijster is met mij) maar ik weet terwijl ik het mezelf zie beloven, dat het ook heel goed januari kan gaan worden. Conclusie is: ik ben een rasechte wattebol: de wattebol onder de wattebollen!

Schijnheilig zonnetje

Nee hoor, het was het weer niet vandaag. Toen ik wegging scheen het zonnetje schijnheilig maar net toen ik het verst van huis was klaterde er hagel (!) op onze koppetjes. Het zonnetje bleef plagerig schijnen wat een regenboog opleverde. Mischa en ik schuilden in een portiek. Bah! Wat zijn het voor mensen die het hele jaar door in weer en wind in dit koude natte landje maar doorrennen. Bikkels zijn het! Ik ben van het wattenbollerig soort en mijn flatcoated retriever is vrees ik niet veel beter. Wij balen hartgrondig van dit soort weer, ook al lees ik op websites van de échte hardlopers dat ze ervan genieten de elementen te trotseren. Wij hebben liever geen elementen om te trotseren, hebben het al moeilijk genoeg met onszelf onderweg en worden daarbij het liefst begeleid met stil weer met een zonnetje een graadje of 18. Maar in dit land komt dit slechts drie maanden per jaar voor en dan moet je ook nog mazzel hebben omdat het in die drie korte maanden ook veel regent. Nee hoor, het is niet voor mij wattenbol weggelegd. Nu ik dit zit te tikken kijk ik naar buiten en zie de zon naar me grijnzen. Laat je niet in de luren leggen door haar, ze verbergt grote onheilspellende koude verrassingen! Neem je regenpak mee en een parapluutje, hoewel dat laatste in dit land een lachwekkend artikel is omdat onze buien meestal gepaard gaan met harde wind zodat het ding omklapt en wegwaait. Afijn, ik laat me weer eens lekker gaan. Resultaat van dit alles was een schema van 30 sec wandelen en 30 sec joggen (gevolgd door 5 minuten schuilen maar daar zal ik over ophouden), totaal 10 x. Volgende keer beter, ik blijf verder vandaag bij de centrale verwarming zitten......geloof het wel.
Groetjes, Anita